5 minuten

Je gaat zitten en kijkt me aan, een scheve glimlach op je gezicht. Je mond lacht, je ogen doen niet mee. Je zegt alles te willen en bijna alles te hebben. Een carrière, mooi huis, veel vrienden, drie kinderen en je wilt ook gelukkig zijn.

Alleen dat laatste bezit je nog niet terwijl de tijd je ontglipt. Een paar grijze haren heb je ontdekt toen je in de spiegel keek en dat was de druppel.

Nu zit je hier en je huilt. Waarom lukt het iedereen wel om gelukkig te zijn, zelfs met minder dan wat jij hebt? Wat is er van je geworden? Je trekt bijna de paar grijze haren, die je bezit, uit je hoofd.

Het leven als een schaakspel en ineens sta je schaakmat, klem, reddeloos verloren. Het doel allang bereikt of er te ver vandaan gedreven. Van alles hebben moet je weer terug naar de basis. Naar wat is het dat jou gelukkig maakt?

5 minuten zeg je. 5 minuten per dag. Als het me al zou lukken minimaal 5 minuten per dag alleen te zijn, niet te zorgen voor anderen en dat alles even mag zijn. Alles verwerken van wat er die dag is gebeurd. Dat zou me al gelukkig maken.

Het effect van deze 5 simpele minuten. Is het werkelijk zo simpel?

Wat heb jij nodig om gelukkig(er) te zijn?