BLOG SPIRIT

Loslaten

Afgelopen februari ben ik bevallen van een gezonde zoon. Op het moment dat de navelstreng was doorgeknipt moest ik accepteren, na hem 9 maanden bij me gedragen te hebben, dat ik hem meer en meer moet loslaten. De eerste nacht in zijn eigen bedje, daarna in zijn eigen kamer en dan nu ook het kinderdagverblijf. Steeds een stap verder. Dat is goed voor hem en uiteindelijk ook voor mij. Ook al kan je de ontwikkelingen bijna niet bij benen. Opeens duwde hij me van zich af in de draagzak! ‘Mam, veel te dichtbij’ leek hij te zeggen ‘ik wil de wereld zien’. En daarmee zette hij zijn eerste kleine stappen naar ‘onafhankelijkheid’.

Deze week kwam er een moeder met een zoon van 17 op mijn spreekuur en trof ik hetzelfde patroon aan. Zoon zag het nut niet van een diploma en moeder wilde hem graag behoeden voor een leven zonder. Leren loslaten, accepteren dat kinderen keuzes maken die niet de jouwe zijn.

Ik hoorde laatst dat het belangrijkste wat je je kind kunt moet bijbrengen is de kunst van het ‘falen’. Laat je zoon of dochter fouten maken zodat deze oplossingen weet te vinden welke wel werken en hij of zij weet waarin hij/zij goed in is. Te veel behoeden voor ‘ongelukkig’ of ‘geen succes’ zorgt juist voor volwassenen die niet weten hoe ze met tegenslag om moeten gaan.

Van je fouten kun je leren!

Geef een reactie