Slapeloosheid

Ik slaap al vier maanden slecht tot niet. Mijn zoontje van vier maanden doet hieraan mee, is mede-plichtig. Op het spreekuur komen opvallend veel mensen met slapeloosheid klachten. Ik deel hun onmacht, hun frustratie en verdriet.

Zonder het te zeggen, moedig ik ze aan om weer open te staan voor slaap. Wees niet bang voor het bed. Neem een warm-koude douche en ga gewoon liggen.
Geniet van het feit dat je mag liggen, je hoofd je kussen raakt en wellicht luister je naar wat mooie muziek, een podcast of zorg je voor een geur in bed. Mijn eigen huisarts vertelde dat lavendel helpt.

Maar hoe doe je dat als je hoofd niet stil wilt staan, de adrenaline door je aderen vloeit en je je best doet maar dat juist DAT niet helpt. Hoe voorkom je teleurstelling van weer een tikkende klok, geluiden van het ochtendwaken en geen idee meer hoe je deze dag doorkomt.

Slapeloosheid maakt je ziek; put je uit en zorgt ervoor dat je totaal lam geslagen wordt. Toch kan ik een spreekuur draaiende houden, m’n kind verzorgen en ben ik tot veel meer in staat dan ik van te voren had gedacht.

Slaap; als je het krijgt neem je het voor lief. Krijg je het niet, besef je dat het het mooiste is wat de nacht je kan brengen….

Geef een reactie